Bugünden itibaren aileye yeni bir katılım var: pointer kırması köpeğimiz Chipi. Hafta sonu iki kez Aslı ve Caner’in Beykoz sırtlarındaki köpek eğitim merkezinde temel itaat eğitimi aldık (hem Chipi, hem de ben!!). Gel deyince gelen, otur deyince oturan, yat dendiğinde yatan cıvıl cıvıl sevimli Chipi yarın Kozlu yollarına düşecek ve orada bulunan Goldi’ye eşlik edecek (ümit ederiz kavga etmezler).

Chipi’nin esas annesi Edna! Onu Bodrum’da bulan, besleyen, aşılarını yapan, İstanbul’a getiren ve eğitimi almasını sağlayan, genel olarak tüm evsiz köpekleri seven ve onlara mağazalardan gıda tedarik eden grubun üyesi… İstanbul’da kalmasını isterdi daha sık ziyaret etmek için Chipi’yi fakat Kayalı Ev’de de mutlu olacağını biliyorlar.

Biraz tarihçe: 16 yıl boyunca bizimle yaşayan Champi adlı İrlanda setteri - Cocker Spaniel kırması köpeğimizi bundan 7 yıl  önce kaybettik. Belgrad Ormanı’na Pazar sabahları koşuya giderken sıkıntı (!) çekmesin diye Honda Accord’umu verip yerine Nissan Pathfinder dahi almıştım. Arkada çevreyi seyreder, ormana yaklaşırken de sevincinden durmamacasına havlardı. Harika yüzücüydü. Onunla birlikte yaptığımız mavi yolculuklarda kiraladığımız gulet koya girdiğinde hemen atlar, kıyıya çıkar ve ihtiyaç giderirdi. Döndüğünde de patiklerini merdivene dayar, öylece onu yukarı çekmemizi beklerdi. Sonra bizler suya atladığımızda peşimizden gelir yanıbaşımızda yüzmeye devam ederdi.

Champi mutlu yaşadı, bol bol koştu, eve gelen arkadaşlarımızı ısırdı ve tipik cockervari kıskançlıklar sergiledi. Onu kaybettikten sonra hemen yeni köpek almak istemedik, çocuklar da artık büyümüşlerdi. Şimdilerde ise Kayalı Ev’de yeni yaşamımızda bol evcil (ve yabani) hayvanlı bir ortam hazırlanıyor.

Her yıl Kasım ayının 3ncü Pazar günü Robert Kolej mezunları ”Eve Dönüş” teması çerçevesinde okulda arkadaşlarıyla buluşup hasret giderirler. Uzun yıllardan beri devam eden bu güzel geleneği ben ancak 25nci veya benzer önemli yıldönümlerinde anımsarım.

Bu yıl RC ‘69 mezunlarının 40ncı yılı. Birkaç arkadaş toplandık. Bir süre sonra büyük salonda RollCall töreni başladı. Okulun dekanı 1937′den başlayarak mezunları ayağa kalkmaya ve topluluğu selamlamaya davet etti. ‘39, ‘41…’44 düşünebiliyor musunuz? Doğum yılımdan önce mezun olanlarla ayni havayı teneffüs ediyoruz.

İçimden bir çoşku yükseldi. Şanslıydık, Türkiye’nin, hatta Akdeniz havzasının en muhteşem okullarından birinde okuduk, yetiştik ve mezun olduk. Gözlerimden yaşlar süzüldü. Baktım yanlız değilmişim, yanımda Uluç Ongan da hislenmişti.

Törenin en duygulu anlarından biri de Hayri Erenli ve bizden büyük mezun abilerle birlikte okulun şarkısı olan ”Alma Mater”i söylediğimiz dakikalardı. ‘60′larda öğrendiğimiz bu melodinin sözlerini çoktan unutmuştum fakat yeni kolejliler hemen güfteyi elimize verdiler. 6 eski Robert’li koro halinde okul marşımızı 1000 kişilik topluluğa sunduk. Tabii bizimki artık kimsenin bilmediği ”erkek” okulununkiydi. Şimdilerde tanınan okul şarkısı ACG’ninki (American College for Girls) oluyor.

Robert College’in eğitim esasları hala güçlü. Müziğe, tiyatroya ve sanata verilen önem eskisinden de fazla. Gençlere başarılar dileğiyle…

Geçtiğimiz Perşembe (29/10) Malatya‘nın ilk büyük alışveriş merkezinin içinde Migros’un yöredeki en büyük 5M hipermarketi açıldı. İlk gün tüketicinin gösterdiği rağbet müthişti. İki saat içinde 1022 televizyon ve 850 cep telefonu satılmış, 2 TIR deterjan ve 30 ton ayçiçek yağına ek olarak. Esaslı ciro!

DigiFiter açısından da önemli işlere imza atıldı. İlk buz makinesinin (La Minerva - İtalya) devreye girmesi ve ilk portakal sıkma makinesinin (Zumex - İspanya) eklenmesi orada bulunan DFT destek ekibinin günler süren çalışmalarını onurlandırmış oldu.

Genel Müdürleri Onur‘un liderliği ve asistanı Hümeyra‘nın yakın takibi sayesinde gerçekleşen bu satışlara 22 elektronik teraziyi (Digi), sarma makinelerini (Digi), pastırma ve salam dilimlemeleri (La Minerva), vakum ve mikseri, hatta ananas soyma (Tellier - Fransa) aparatlarını katarsak Malatya’nın DigiFiter için ne kadar önemli bir aşama olduğunu tespit etmiş oluruz.

Bu projede görev alan ve donanımın zamanında teslimi sağlayan tüm zinciri kalben selamlıyorum: Ester ve Nevin (lojistik ve finans), Teknik Müdür Nejdet‘le birlikte Proje Sorumlusu Engin Mavi, Akdan, Ömer ve Yaşar‘ın (Malatya’ya iki kez gitti geldi) katkıları fevkalade. Gerçek birer DigiFiter’li olarak Yönetim Kurulu Başkanlarının da göğsünü kabarttılar.

CarrefourSa İçerenköy ise tam bir ”eski köye yeni adet” projesi oluşumunda. 1993′te açılan Türkiye’nin ve Avrupa’nın en büyük hipermarketlerinden biri olan İçerenköy, başlangıçta Alman  elektronik terazileriyle donatıldı. Sonradan gene ayni markanın yeni modelleriyle değiştirildi. Dünden itibaren Digi’ye geçtiler. Tüm dünyada Digi ve Almanlar arasındaki terazi rekabeti kapsamında DigiFiter’in CarrefourSa’ları kazanmış olması önemli bir stratejik atılım niteliğinde.

Migros Malatya, Carrefour İçerenköy ve Bayrampaşa (o da bugün) mağazalarında Digi terazilerin ve diğer ekipmanın tüketicilere uzun yıllar hizmet sağlaması ümidiyle…

Kayalı Ev’de oturulmaya başlandığından (28/7) bu yana 3 ay kadar oldu. Bu sürede bizim kaldığımız gecelerin sayısı 40′dan az. Bu kadarı bile öngörülerimizin üstünde, demek amorti etmeye başlamışız yatırımı.

Evin ve bahçenin esas müdavimleri (devamlı oturanlar, sık ziyaret edenler) Taci ve Nurcan. Küçükkuyu’lu yüklenicimiz ve aile dostumuz İbrahim Güvenç‘in önerisiyle tanıştığımız Kocakuşak çifti bir taraftan Soma, Manisa diğer taraftan Balıkesir’in Demirkapı köyünden yola çıkarak evlenmişler ve Fatma (19) adlı bir kızları olmuş. Gel zaman git zaman kendilerini Edremit Körfezinde bulmuşlar ve Küçükkuyu ilçesinde otel hizmetlerinde çalışmaya başlamışlar. Fakat gönüllerinde yatan rüya şöyle bahçeli, bostanlı, hayvanı bol bir çiftlik evinin sorumluluğu üstlenmekmiş. Sakin ve huzurlu yaşamı Kayalı Ev’de bulmuşa benziyorlar.

Nurcan’ın Ege yemekleri (börülce, fasulye ve yoğurtlu kabak geleneğinden) misafirlerimizin dikkatini çekti bile. Kozlu sırtlarından gelen Çoban Recep’in sağdığı keçi sütünden yapılan sütlaçlar ise ayrı bir lezzet. Yandaki resimde ise civar tarlalardan topladıkları nefis çim mantarları ile görünüyorlar.

Taci’ye gelince, durmadan yeni hayvan türlerini bahçeye kazandırmak için çaba sarfediyor. Tavuk ve horozları şimdilik bahara bıraktık. Keçi ve kuzuları da düşüneceğiz dedik. Ama beyaz güvercin önerisine hayır diyemedik. Bu hafta geliyorlar. Sansar ve tilki saldırılarına karşı da kafesin yerleştireceği badem ağacının gövdesini teneke ile sararak kuşları korumaya kararlı. Bakalım!

Bahçemizin her yanını en iyi gezen ve tanıyan da golden retriever/sivas kangal karması Goldi‘miz. Onu Küçükkuyu sahilinde bulup sahiplendiğimizden beri bir hayli büyüdü. Bazen sevincinden ayaklarının üzerine dikiliyor ve omuzlarımıza abanıyor. O halde boyu 2 metreyi geçtiğinden hızla aşağı inmesi için sert bir dille ”lütfen, Goldi” demeniz yeterli. Hemen anlıyor ve oturuyor (!). Dinlemezse ayakkabınızı çıkarıp kızar gibi yaparsanız daha iyi sonuç alırsınız.

Arada bahçeyi de donattık. İki hafta kadar önce Edremit’li Muhsin Bey ve tarım mühendisi Uğur‘ların ekibi 30 meyve ağacı ve 300 kadar bitkiyi uygun noktalara diktiler. Gelecek bahardan başlayarak şeftali, nektarin, nar veya kirazımız olacak. Bostanda ekilen pazı, sarmısak ve maydanozla birlikte manava gitme gereksinimi giderek düşer. Yumurtaları da tavuklarımızdan temin ettikten sonra bir de keçi sütünden peynir imalatına girişirsek artık sırtımız yere gelmez!!

Köy yaşamı işte…

Bu akşam Bizim Tepe’de (Robert Kolej mezunlarının dernek lokali) Philip’in Uday Hüseyin rolünü canlandırdığı House of Saddam mini dizisinin ilk ve ikinci bölümlerini dvd’den izledik. Şaşırdık, 20 kişi beklerken 40′a yakın arkadaşımız salonu doldurdu.

Philip 2nci bölümde devreye giriyor ve Uday’ın psikopat, manyak ve zalim karakterini esaslı yansıtıyor. The Times kritiği:

”Philip Arditti bu ahlaksız psikopatı, ölü gözler ve donuk hırıltılar sayesinde fevkalade canlandırıyor.”

Diziyi dört kez izlemiş olmama rağmen heyecanından hiç kaybetmemiş olduğunu fark ettim. Tempo hızlı, Saddam’ı oynayan Igal Naor‘un bakışları korkutucu,  Shohreh Aghdashloo Sacide’nin (Saddam eşi) ıstıraplı yaşamını inanılmaz gerçekçi yansıtıyor. Shohreh bu oyunuyla geçen ay Emmy ödülünü (supporting actress) kazandı.

3 ve 4ncü bölümleri 27 Ekim Salı saat 19.30′da seyredeceğiz.

Kayalı Ev’i açalı henüz iki ay oldu. Bu süre zarfında ziyaretçiler ve misafirlerimiz eksik değildi. Özellikle son iki hafta ev doldu, taştı.

13 Eylül, Pazar - Midilli (Lesbos) yoluyla gelen kuzenimiz Jamie Barsimantov ve Megan (Los Angeles) çiftini takiben TOG’dan arkadaşlarımız Levent ve Gürkan‘ı, İzmir’li kız arkadaşlarıyla birlikte ağırladık. Tüm gençler kaynaştı, bahçe gezildi ve resimler (neredeyse profesyonel kalitede) çekildi. TOG’lu genç ve yetişkin gönüllülerin Kozlu Köyü yolunu ‘keşfetmiş’ olmaları bizleri sevindiriyor.

21 ve 22 Eylül - 40 yıllık koşu ve kader dostum Alber ziyaretimize geldi. Birlikte Lamponia ve ‘Geçit’in zirvesine çıktık, Adatepe ve Yeşilyurt (Manici Kasrı) gezildi, Yahya’da lüferler yenildi.

20 - 27 Eylül - Livia‘yı Pazar günü Sabiha Gökçen’den aldık ve doğru Yalova üzerinden Edremit yoluyla Kozlu’ya…Philip bizlere 24/9 Perşembe günü katıldı. Uzun süredir ilk kez tüm aile buluştu. Dağlar, tepeler aşıldı…köyler gezildi…koşular atıldı. Bu arada Narlı Köyü’nden 16 km ötede Darıdere mesire yerine Vakur‘la gittik ve Kazdağları’nın muhteşem orman ve vadilerine tanık olduk. Yandaki resimde geyzervari yükselen su dağlardan gelen tazyikli borulardan kaynaklanıyor.

Yandaki resimde Nurcan’ın misafir yatak odasında havlu tasarımı görünüyor. Bu sayede daha da fazla ziyaretçiyi bekleyebiliriz!

*****

It’s only two months since Rocky House is open but during this short period we had no lack of visitors, particularly during the last two weeks.

Sunday, September 13th - Jamie and Megan from Los Angeles came from İzmir via Lesbos and Ayvalık to see the house. Right after a delightful lunch and conversation we were joined by Levent and Gürkan and their friends from İzmir. All the youngsters had a great time together, visiting the garden and taking professional photos. We are very pleased that the volunteeers of TOG have discovered the way to Kozlu village.

September 21st & 22nd - My long-time running friend and devotee Alber was with us, climbing up to Lamponia and further. We spent some time observing the villages of Adatepe and Yeşilyurt which seem definitely more like suburbs of Istanbul than settlements on Mount Ida.

September 20 - 27th - Picked up Livia from Sabiha Gökçen airport on the Anatolian side and made our way to Edremit via Yalova ending late at night in Kozlu. Philip joined us on Thursday 24th uniting the whole family for the first time in a year. It was absolutely fantastic to cover the Geme River excursion, climbing the hills beyond the water and reaching a summit from where the whole of Assos could be seen. At left they are hard at backgammon on the shores of the Aegean.

Eylül ayında gerek Teraoka Shanghai gerekse Singapur’dan gelen yeni ürünler teknik birimi heyecanlandırdı. Hem DS-780 modelindeki harikulade özellikler (dokunmatik ekran vb.) hem de etiket sarfiyatında büyük tasarruf sağlayan DS-5100 modeli DigiFiter’e önümüzdeki aylar ve yıllarda önemli katkılarda bulunacak.

Teknik birimdeki arkadaşlarımı işlerine odaklı gördüm. Özellikle Ömer’in servis cirosunu günlük olarak takip etmesi çok ilginçti. Onları sık görmediğim için birlikte resim çektirmek beni sevindirdi.

Temmuz sonundan oturmaya başladığımız Kayal Ev’de çalışmalar devam ediyor. Özellikle bahçe, yol duvarları ve peyzajda ilerlemeler var. Demir kapılarımız Nadia’nın bir tasarımı üzerine Erdemir’li Caner Usta tarafından yapıldı ve yerlerine takıldı. Sonra da Sebahattin Usta ve ekibi yanlarına taş duvarları ördüler.

Yolla araziyi ayıran kayaların üzerine ise bahçeden çıkan çalıları yerleştirdikten sonra en son kademeye ‘geven’ adlı dikenli otları diktik ve tellerle sağlam aldık. Tamamen doğal bir görünüm arzediyor. Gevenlerin sarısı zamanla kül rengine dönüşecek ve iki yılda bir yenilenmesi gerekecek.

Avluda çekilen resim ise sabah kahvaltısının huzur ve lezzetini yansıtıyor mu?

Yahudi Kültürü Avrupa Günü her yıl 27 ülkeyle birlikte Türkiye’de de Eylül ayının ilk Pazar günü sanatsal etkinliklerle kutlanmaktadır. Amaç: Yahudi kültür, mutfak, müzik ve sanatını tanıtmak. 8 yıldır İstanbul’un çeşitli mekanlarında ve  özellikle sinagoglarda yer alan faaliyetlere bu yıl Nadia da heykelleriyle katıldı.

Sergi Schneidertempel (Terziler Sinagogu) Sanat Merkezinde yer alıyordu. Açılış günü olan 3/9 Perşembe oldukça kalabalık bir sanatsever topluluk heykelleri görmeye geldi. Fakat esas Yahudi Kültür günü (6 Eylül, Pazar) kutlamalarıyla birlikte Schneidertempel ziyaretçileri 500′ü geçti. Civardaki sinagog ve kültür merkezlerindeki etkinliklerden çıkanlar veya gidenler Nadia’nın sergisini görmeden ayrılmadılar yöreden.

Terziler Sinagogu iki balkonu ve yüksek tavanlarıyla muhteşem bir bina. Heykeller ve birlikte gösterilen heykeltraş filmi bir hayli ilgi çekti. En son yapılan ‘Hanukiya’ adlı eser (2000 yıl önce Yahudilerin despot yönetime karşı verdikleri özgürlük savaşının sonucunda bir gün yanması gereken yağın 8 gün dayanmasına atfen) çok beğenildi.

Etkinliği düzenleyen hanımlar komitesinin üyeleri ile birlikte Nadia’nın daire şeklinde Hanukiya içerisinden çekilen resmi yanda.

**********

European Day of Jewish Culture is celebrated throughout 27 countries in Europe as well as Turkey on the first Sunday of September. The objective is to get acquainted with Jewish culture, food, music and traditions. The Istanbul synagogues have also been host for 8 years to these activities and this year Nadia participated with her sculptures.

The venue was Schneirdertempel Art Centre in Galata, the old Tailors’ Synagogue. On the opening of the exhibition on Sept. 3rd there was quite a crowd but on the very day of Jewish Culture (Sunday, Sept.6th) the visitors to the Temple ran almost to 500. People running from exhibition to concerts all around the area probably did not want to miss Nadia’s sculptures.

The Tailors’ Synagogue is a masterly edifice, narrow but high and airy. The short film on Nadia’s work attracted lots of attention. But in particular her new work, Hanukiya (after an event when 2000 years’ ago the oil which should have run out in only a day continued miraculously for 8 days) was very well received.

The organizing committee ladies are here seen together with Nadia.

  Bir gün Küçükkuyu’dan aradılar: ”Burada limanda başıboş bir köpek dolaşıyor, bir hayli de alımlı fakat   cılız. Bunu sahiplenmek ister misiniz?” Gittik, gördük, bayıldık. Sivas kangal ve golden retriever kırması, herhalde 5 aylık…adını da Goldy koyduk. Birileri haince terk etmiş olmalı, kimselere haber vermeden.

Goldy 3 haftadan beri Kayalı Ev’e yerleşti. Araziyi ve terastan yolu kontrol edebilmeyi çok seviyor. Keçilere havlıyor, kedilere saldırıyor fakat bunların dışında gelenlere karşı gayet yakın ve munis. Yalnız sabahları dişleri ile oynamayı seviyor. O ara dikkatli okşamakta yarar var.

Sivas kangalların sadakat tarafları çok güçlü. Bulundukları yeri sahipleniyorlar ve kesinlikle terk etmiyorlar. Eğitimi için mesai vermeliyiz, onu da Taci yüklendi. ”Hıııışşşşttt” dediğinde hemen tısıyor.

Goldy bizlerle gezilere bile gelmeye başladı. Yanda Lamponia’nın tepesinde Büyükhusun’lu Vakur’la       birlikte.